pazarları sevmiyoruummm. aslında istanbuldaki pazarları severdim böyle ailecek yapılan kral pazar kahvaltıları falan da, insan yalnız olunca çok zevksiz oluyor pazarlar. bir de hafta sonunun bitmiş olmasının verdiği hüzün, yorgunluk yeni bir haftya başlayacak olmanın canımı sıkması vs. vs. şu an bir sürü nedenden dolayı bu pazar gününü svmiyorum.çok gri lan.imdat.

ispanyadaki son 14 günümü gündüzleri ders çalşıp geceleri dışarı çıkarak, yani hem dersi hem de eğlenceyi bir arada yapmaya çalışarak bunun için büyük bir çaba harcayarak geçiyorum. yeri geliyor oturup ağlıyorum döneceğim için yeri geliyor heycanlanıorm mutlu oluyorum döndüğümde kavuşacaığım insanlar için. eh her güzel şeyin bir sonu var da hani her son da yeni bir başlangıç demek fln diyip saçmaliyim diyorum. nasıl?iyi oldu mu böyle?

otobüse kafayı yasladığında, cam çarpması hadisesi beni çileden çıkarıyor. hayır insan bir umutla camla mücadeleyi de bırakmıyor, dur lan belki sallamaz otobüs diye. tabi öyle olmayınca en sonunda kafanı sinirle kaldırıyorsun. işte o anki ''cinayet işlemeye meyilli surat ifademi'' dışarıdan görmeyi gerçekten çok isterdim.

hungover, senden nefret ediyorum. neden varsın ki sanki? neden bir önceki gecemin eğlencesini bozduğunu anlamıyorum. ne gerek var yani böyle bir kavrama. biri bana açıklasın ulan sinir oldum. ah midem..

nasıl bütün berkler piç, alicanlar şımarık ve yaramaz oluyorsa ümitler de mal oluyor. tecrübeyle sabit.

şu metodoloji ve didaktikten çektiğimi başka bir dersten çekmedim ben blog. yani benm etim ne budum ne ki ben öğretmen olmak için ders alayım?ben daha öğrencilik hayatımın zevkini çıkarmaktayım öğretmenlik bir kenarda dursun be anam. işte ders seçerken ne olduğunu bilmeden seçersen, akıllı öğretmenlerde uyarmaz sna canım kızım bu 5. sınıf dersi ama sen daha 2. sınıfsın demezlerse olacağı bu. otur uğraş şmdi ah metodoloji vah metodoloji...

bir anlık cesaret nelere sebebiyet veriyormuş, helal olsun bana lan. taşikardi maşikardi yaptı biraz ama ilk aşamayı başarıyla tamamladık. gerisi allah kerim.

3D'nin ciddi yan etkileri varmış yahu, bu baş ağrısı da ne? çatlicak gibi lan.

blooogggggg! şu an o kadar mutluyumm kiiii anltamaammm sanaa çok deli mutluyum tarif edemeemm. yüzde doksan ihtimalle müğ yazın istanbulda 2 ay staj yapacakmışşş!!!!! istanbulda yaaaa!!!!!! o kadar mutluymm ki!!!!!! biran önce kesin olsun da rahatlayayım yerimde duramıyorum müğ'yü istanbulda düşünsene 2 ay. of manyak olacakk heheyyyyy.

Oviedo'da, sabah 7de, yağmurun altında, eh biraz da alkollüyken kaybolmak... tavsiye edilmez. nasıl kayboldum her gün her gece dönebildiğim evimi nasıl bulamadım bilmiyorum ama yürüyüp yürüyüp hiç bir yeri tanımadığımda hissettğim korkuyu bilemzsiniz.1 saate yakın yürüdüm blog. hiçbir yeri tanımadım. snra Oviedo yazısnın üztünde kırmızı çizgi olan o korkunç tabelayı gördm Oviedo'dan çıkmıştım artık... bir süre sonra cesaretmi toplayıp otostop çekmye karar verdim evet.. korkudan altıma yapacaktım yahu. bir süre sonra adamın teki durdu aldı beni ondan da korkutm zaten ama başka çarem yoktu blog. arabya bindim adam beni gayet güzel evime bıraktı sonra da gitti burdan. teşekkürlerimi iletiyorum. muchas gracias! hasta luego.

Not: ya eve yalnız dönmemeliyim ya sarhoş olmamalıyım ya da dışarı çıkmamalıyım. kendime kızıyorum.

çabuk gelişen, kusursuz duran ilişkiler, diyaloglar beni korkutur bılog. bana bunları söyleten yaşadığım kötü tecrübeler değil, hayır. vallahi varsayımsal konuşuyorum.

dizinin dibinde oturmamı isteyen ve bu uğurda sonsuz saçmalayan babamla diyalog:
- cumartesi planın varsa iptal et, sakın dışarı çıkma! tipi, fırtına, tsunami geliyormuş!
+ e baba tsunami geliyorsa bizim evi de götürür mazallah, sahile yakın sayılırız.
- amaan yok kızım tsunami dediğim karadenizin açıklarında olacakmış.
+ ...

içimdeki beyaz ten siyah saç aşkı öyle fazla ki blog... birine bundan bahsedince eğer beni çok tanımıyorsa " white power hı? " şeklinde tepki veriyor. ne white power'ı be gerzek sadece çogzel oluyorlar. tüm beyaz tenli siyah saçlı insanlara selam ederim buradan.

bılog bazı olaylar ve durumlar vardır ki gerçekten tek yapılabilecek şey küfür etmektir. sonra da sıçana kadar gülmek, önümüzdeki 3 ay boyunca da sebepsiz başlayan gülme krizlerine ne oldu?? diye atlamama kararı aldım. atlamayacaz. sebep %98.9 aşağıda anlatacağım olay.

aklımıza sıçayım ben. hadi ben bir mallık yaptım üstün, sözüm sana: bunda bir bit yeniği vardır be körü diyeydin bari. evet mallık nişantaşı'nda ucuz noodle'cı bulduğunu sanıp kar kış fırtına dinlemeden yollara düşmek ve nişantaşı'nın ara sokaklarında sadece evlere servis yapan küçük bir mutfağımsı yerle karşı karşıya kalmak. siz siz olun böyle şeylere atlamayın canlar. nişantaşı'nda ucuz bir yer bulamazsınız, kıçınıza baka baka döner, burger'a oturursunuz.

was tagged in the video: Cuma ayetleri [ HAYIRLI CUMALAR ]

Cuma ayetleri [ HAYIRLI CUMALAR ]

ℂ⋆ Çakır Reis ℂ⋆http://www.facebook.com/group.php?gid=391697800261&ref=ts

Length:1:02

about an hour ago



neden ben neden??

sınavıma girdm çıktım fena değildi geçerim heralde blog vallha geçiim yeter başka bişe istemiyorum. ha sınava girdim çıktım saatler geçti üstünden eve geldim otrdum yemk yedim banyo yaptm da hala uyuyamadm yahu ama ben uyuyamam öle gündüz kolay kolay. kaldım böle baykuş gibi höhö. brde akşam dşarı çıkma mıuahabbeti fln ha yarn da 2 de sunumum var amaan hayat bu aralar bana pek bir hareketli.
ya bılog o deil de şu british lerin "havyuduğin?" değişine takmş durumdayz çok bir güzel gelior kulağa bnce ama komik de braz yahu. sanki biraz souk gibi neblym, ispanyollara gelincee hombbreee qué tallll!? diye bir atlayşları var adamlarn ilk kez gördüğün insan en eski dostun gibi gelebilr birden. seviyorum sizi ispanyollarrrr! gerçi british leri de severm dee neyseee.

günaydın. saat 07:04 ü göstermekte. ben ise henüz uyumadım. neden mi? 3 saat sonra sevgili Tazon hocamızın yapacağı Büyük Britanya Kültür ve Uygarlığı sınavı var da ondan.. sabah 11 den beri çalışıyoruz Pilar'la. Kütüphanlerde süründük. gerçi bunun da zevki bir başka ama. artık sınavdan çıkınca uyuyacağım. ölmez de sağ kalırsam. tekrar günaydınlarr..

çocukken sevmezdim bilimkurgu'yu, fantastik olan şeyleri. komediydi izlediklerim ya da korku filmleri falan. okuduklarım da genelde normal şeylerdi işte klasik kız çocuğu. en fazla harry potter, angel ve spiderman'den oluşurdu benim ilgi alanımdaki doğaüstü olan şeyler, kurgu olan şeyler. gerisini sevmezdim. ne gariptir ki filmlerden, dizilerden kitaplardan etkilenecek yaşta olmadığım hâlde, etkilenme yaşında ilgisizken şimdi hepsi daha bir güzel gözüküyor. ne kadar zaman geçerse o kada sevilirmiş gibi gelmeye başladı. sanırım herşey o zaman güzeldi. şimdiyse herşey bombok ve ben gerçekten çok ütopyalara inanmak istiyor, gerçeklerden çok ütopyalarda olanları beğeniyorum. ışınlanma imkanları diliyorum . bilimin çare olup beni fezanın kuytu köşesindeki bir gezegene göndermesini temenni ediyorum.
bu ben değilim sensin, senin eserin bunlar. ve ben şimdi hiçbirinizi sevmiyorum, hiçbirşey beni bu denli heyecanlandırmıyor. oyuncakçılara girince elime ışın kalıcı alıp kendimi bir jedi'la karşı karşıya hayal edebiliyorsam eğer bu benim suçum değil ki. aman ne bileyim işte.
ulan ergen ettiniz beni.

ne hissettiğimi bilmeyip karışık olmaktan nefret ediyorum,kurtarbeni!

yüreğimde bir ağırlık var blog.çözemedim.insanlara güle güle demekte pek başarılı değilim sanırım. nasıl bir insanım ben!?

kaç saattir çalşıorum! bildiğn çalşıorm kendimi tebrik ediyorum kendmi seviyom blog haha. kütüphanede çalşmayı pek sevmezdim ama arkadşlarnda gdince ve herkesi çalşıor görünce insan gaza gelior. çok bir sevdim bugünü.
o değil de insanlarla aslında o kadar sornum olmadığını bilmek beni rahatlattı meğer sorunlar benden kaynaklanmıyormuş şmdi herkes bunu biliyor. çok bir rahatım haha.

beni hayattan soğutan şeylerden biri sabahın köründe kalkmak zorunda olmaktır bılog.

sık sık gülenler yüreklerinde büyük acıyı taşıyanlardır diye bir şey paylaşmış feysbukta elemanın biri. ya yemin ederim bu tavra girenleri var ya böyle ağız burun kırmak istiyorum. hümanistlik kalmadı zaten artık da ciddi öldüresiye dövsün biri bunları gram acımam ha. ya tamam cidden çok büyük dertlerin sahibisindir ama onları aşıyorsundur içinde espirilerinle ortam en ala admısındır karizmasındır güldüren çocuksundur hatunsundur tamam. ama bunu durup bir yerden sonra. olm ben çok içime atıyom aslıdna anlatsam ne acılar çıkar benden diye anlatmıyorlar mı. lightsaberımı getirin bana kesecem hepinizi. çok mallar ya ühü.

bülent ortaçgil bende aşık olma isteği uyandırıyor. sonra içerden gelen tıkırtıyla uyanıyorum bu alık bakışlardan. peh. komik.

hayır kızmasına kızmıyorum da yapamayacağı şeyleri bir atarlanıp söylemesin insanlar. inanın hepiniz o denli asi değilsiniz, hepiniz öyle gitmem lan sana geliyorum hıh la halledemezsiniz her sorunu. bir de ben sizi tanıyorum yani söyleyince zaten diyorum şu saatte telefon gelir de tamam vazgeçtim dersiniz diye bekliyorum. galaksinin en asi insanı değilim, galaksinin her dediğini yapabilecek kudretine sahip insanı değilim. ama gerçekten istisnalar haricinde önümde benden daha yüce bir şey yoksa beni engelleyen sorun yoktur o atarlanarak da söylesem o yapacaklarımı yaparım yani. darlandırmayın beni spirited away'in şipşirin etkisi sürsün bünyemde uzunca süre gerek yok gerilime. hadi canım hadi bebeğim.

kötü bir rüya gördüm blog : rüyamda ben bir balkondaydım yüksek bir apartmanda. aşağıda üstün ve körü bana el sallayıp "haydi aşşağı gelsene senii bklioyurzz" dyip gülümsüyorlardı ama ben bir türlü aşağı inmenin yolunu bulamadım ve onlara ulaşamadım. böyle çaresiz kaldığım rüyalarımdan nefret ediyorum!!
ha bir de ne diyeceğim bazı olaylar vardır karşıdakinin 100 de 100 hatalı olduğunu düşünürken çat diye konum değiştirir ve suçlu siz olursunuz ya birden, nebileyim diyecek kendinizi savunacak bir şeyinizi yoktur o an, işte o durumlardan da nefret ediyorum. aslında o kadar nefret dolu bir insan değilim ama neyse bakalım.

hani böyle her şeyin su yüzüne çıktığı aslında düşündüğünüz şeylerinin çoğunun yalandolan üzerine kurulu olduğunu öğrendiğiniz, hayalkırıklığı anları vardır ya. evet vardırlar. ve bir yerde durumun bu konuma gelmesi iyi olmuştur. herkes her şeyi bilir. kafalar rahattır. paranoyak düşüncelere gerek yoktur daha fazla.

''I wouldn't need a hero if I wasn't such a zero''

demiş elliott smith.

blog. şu insan denen yaratık kötüdür.nokta. insanlardan çektiğimi başka bir şeyden çekmedim. çok sinirlyim şu anda insan ırkına. kendime de snirlym tabi! böle istiyorum ki kendimi bir soyutlayayım tüm insanlardan. doya doya yalnızlığı yaşayayım da nerde..

evet finallere 2 kala ben hala bilgisayar başında pinekliyorum. üstün'le kararlaştırdığımız üzere bazı sınavlarda doğaçlama, kasmaktan daha çok işe yarıyor. bunun için gereken tek önemli şey sınavdaki soruların atış tutuşa müsait olması ki şuana kadar kendi sınavlarım için hep öyle olduğunu söyleyebilirim. kısmet.

ilk final. ve final öncesi gecelere akma modu yüznden kendimi tebrik ediyorum. evet bugün benim snavım vardı ve dün gece 5 te geldim eve. ama sadece ve sadece bir shot tekila içtim blog. başka bişe içmedm. ve farkettimki insanlar sarhoşken çok komik oluyorlarmış, tabi benm kafa normal olduğu için bütün insanlara ay ne salaklar diye bakıyordum. ben de sarhoşken o kadar salaığım yani amaan.hayat boş haha. neyse efenim finalim güzel geçti sorun yok yani. ancak dün gece çıkmasam olmazdı blog çok eğlendim dans ettim,komediydi.
bazı insanları anlamakta zorluk çekiyorum blog. dengesiz insanlar, çok dengesizler. sorunların varsa ya gel paylaşalım o sorunları,seve seve dinlerim ya da çek git hayatmdan yahu.ama dengesiz hareketler yapma bana karşı.nokta!

öyle evle bütünmüşüm ki dışarı çıktım 3 gün üst üste ayaklarım benden elli metre sonra geliyor. ağriyeee diye geziyorum resmen. bir de o ne başağrısı öyle yaa.

çorabının tekinin kazayla çantamdan çıkışını, çorabını pis büyülerimde kullanmak için aldığımı iddia eden bir insan var. canımsın sen benim yaa. cidden bak. çok güldüm ama blog. tamam kazayla çakmak alınır, şal kalır eldiven kalır vs. bunlar normal de ulan adam senin çorabın ne işi var bende. birine diyince noldu orda hımm? diye sorular geliyor. vallahi bir şey olmadı.

yarın artık sonunda benm de finallerim başlıyor ancak kolay birtaneyle başlıyoruz sorun yok. bu hafta kendimi daha bir öğrenci gibi hissettim sonunda, biraz geç mi kaldım ne!? şu korkunç metodoloji ve didaktik dersiyle ilgli de biraz rahatladım hatta haftaya yapacak olduğum sunumum bile Mü sayesnde çoktan hazır. Mü'ye teşekkürlerimi sunuyorum.
son 1 ayım İspanya'daki. garip bir hüzün ve eve dönecek olmanın verdiği heyecan. yani karışık yine..
ha bir de "çoktular ama hiç yoktular" demiş ortaçgil ya, az olsalardı da ama harbiden olsalardı keşke.yalandolan.

sez beni, yaz beni, karmakarışıklığımdan çöz beni... ortaçgil moddayz bu aralar haydi bakalım. ha bir şey daha var yazmak istediğm Samuel Johnson'ın Rasselas adlı kitabından: "Teach me the way to break my prison... surely happiness is somewhere to be found." he said. bu kadar.

asosyallik kesinlikle içimden geliyormuş meğer. öyle içim asosyal benm, ne yapsam nafile yani. daha önce az da olsa muhabbetim olan insanları gördüğümde kafamı çevirip görmemezlikten gelmem anca buna bağlanabilir. yok arkadaş insan sevmiyorum ben, insan.

evde oturma üstüne çok yazılar yazarım da blog. bu çıkarımlarımdan hatta çıkarımlarımızdan biridir ki : asosyalliği, evde oturmayı sevme eşiği var. onu geçince evden çıkmazsan eğer hasbel kader gidiyor baya. amma bir evden çıktın mı sonra eve girmek istemiyorsun. 2 gün üst üste dışarı çıktım büyü bozuldu iyi mi?

kendimi Kadıköy'de hissedeyim diye çıktım yürüyüşe bugün. Calle Uria var burada, böyle bir Kadıköy'ü andırıor. karda kaya kaya gittim Uria' ya. yine melankoliye kapıldım ne kadar kendime karşı çıkmaya çalışsam da, arada tutamıyorum şu içimdeki ağlama isteğini. gerçi yürümek, üşümek sokaklardaki insanları görmek kendimi iyi hissettirdi de.. bir de evime dönmek istememe karşın bu şehri ne kadar özleyeceğimi düşündüm. karışık duygular bunlar blog boşver sen.

bir anda tüm gücün gitmiş gibi hissetmek, sonra biraz ayılmak gibi. herşeye olan hevesim feci kaçtı blog. bir şey yapasım yok. çok imoşınılım bugün. gerçi uyku iyi geldi. hayat daha bir güzel. ama hala romantik komedi izleyebilir çilekli dondurmam eşliğinde gözyaşlarına boğulabilirim. bir sıkıntı geldi. mış gibi yapmalar işe yaramıyor adeta. ah...

karanlık bir gün. yarn okul başlıyor ondan olabilir tabi. 20 günlük tatilden sonra zor gelecek şmdi okula gitmek, bir de aile özlemim var çok. bir garibim ben bugün. aman bea.

üstün'e hitaben: duruş diyen dillerini yesinler, gavurların tabiriyle position dediydik biz ona?

sahebi çok seviyorum. öyle böyle değil.

benim hani bir Mü var ya blog. işte o Mü beni görmeye gelcek 19 şubatta istanbulaa veeee geldiğinde ananemde kalacak. ahahaha. bu çok da normal bir şey değil işte bizm annelermizn babalarımzn gözünde o yüzden çok komik. ve tabiki onun ananemde kalması annemle vesaire kaynaşması bizim üstün ve körüyle olan yaz planlarımızı kolaylaştıracak. plan yazın İzmir' gitmek. benim izin almam kolaylaşacak çok mutluyum hahaha.

kahve falında cüppeli bir adamla kadın gördüm ya. kendimi ayakta alkışlarım ben ha. gerçi o nasıl bir "duruştu" öyle bir duruş yok, öyle bir duruşa da gerek yok hani. ya lan neyse.

aha 1 izleyicimiz olmuş, heyecalandım.

haksızlığa karşıyım ben blog başka bir şeye değil!

azıcık kar yağdı diye, otobüs seferlerini iptal edip, taksilerini çalıştırmayan ve insanların alşveriş merkezinde mahsur kalmasına sebebiyet veren Oviedo Belediyesini kınıyorum buradan. alşveriş merkezine girerken günlük güneşlik bir hava ve çıktığında ise tüm şehrin felç olduğunu farkedyorsun insanlar otobüs şöförleriyle kavga ediyor, ne yani alşverş merkezinde mi uyuyalm diye bağırıyorlar vesaire vesaire.. otostop çektik blog, otostop ama adam ters yöne gidiyormş bizde şans mı var! neyse tam artık donarak ölme fikrine alşmaya başlamıştık ve vücutlarımız hissiszleşmye başlamştı ki tren fikri geldi aklımıza, umutsuzca tren istasyonuna yürüdük ve bir baktık ki tren var! evet kurtulmuştuk artık. şu anda evimde biram cipsim ve türlü mezelerim yanımda ev arkadşımın dgünü kutluyoruz. işte hayat böyle ironilerle dolu be blog ama yne de güzel hayat, güzel..

kar yağdıı bugün blogh! ben de çocuklar kadar şendim o esnada kendi kendime salak salak güldüğümü farkettim bir an haha. ne güzel şey! böyle bir de filmlerdeki gibi lapa lapa yağıyordu çok bir güzeldi yahu. nasıl mutlu oldum bilemezsinnn. ancak pek fazla sürmediğinden tutmadı hani diyordum kar tutar belki de okullar bir 2 hafta daha tatil olur nihaha; amma utanmazım yahu 20 gündür okul yok ki zaten!fazla tatil göz çıkarmaz ya!?

atkı eldiven şapka modunda gezen ben bile nezle oluyor ya. kafamı vücudumdan ayırırım blog.

şu dk körüyle konusurken aklıma geldi. ona bile demiyorum direkt bloga yazıyorum. neyse. geçen gün esra erolla evlen benimleyi izliyoruz yine ananemle. ananemi bahane edip ben izliyormuşum meğersem ölümüne. yok ya. nese işte adamın biri şunu dedi. " çok eğlenceliyizdir biz ailecek. annem de eğlencelidir. mutfakta halay çekeriz yani o derece. " heh tamam işte. eğer bir gün evlenirsem sensin benim elma şekerim. evlenecek olursam beklesin o adam beni.

Alamanyalardan bana sucuk ve rakı getiren fletmeytimi daha bir başka seviyorum blogh. ona sevgilermi iletiyorum. turkish nights, hahaha.

körü: (kendisine tangoyla ilgili bir şeyler sorulduktan sonra heyecanla anlatmaya başlar) tango ilk başlarda arjantin'de genelevlerde erkek erkeğe yapılıyormuş, iyi olan kadını alıyormuş. sokaklardan salonlara fransa sayesinde gelmiş bık bık bık

0 kod adlı şahıs: o zaman para icat edilmemiş mi???

körü: ya öff hayır ne alakası v...

0 kod adlı şahıs: lidyalılardan önce mi yoksa???

basgit len yıhyıh

çok güldüm ama ha.

buradan ispanya'ya gitmeden önce skoll günleri yapardık diyen elinin'e cevap olarak: bir iki kere ve ''bensiz'' yaptığınız skoll günler(ler demeye dilim varmıyor)inden mi bahsediyorsunuz? haa tamam o zaman. eöhhh!

beynimi bir kağıt parçasının üstünde sündürdüm bugün. ama bir görüntü vardı ki... dün lanet ettiğim bölüm nerdü hönkür şakır sınavı yapamadığına ağlıyordu. aslında o an sınavı bırakıp çıkmam gerektiğini düşündüm. o bile yapamıyorsa, bu çaba niye filan dedim. sonra amaan dedim daha ne kadar içe doğru sıçabilirim. bari zamanında gidiyim filan. büt.lerde görüşmek üzere die vedalaştım hocayla filan. içimden tabi. ayrıca sen ağlarsan ben de ağlarım nerd nolur ağlama diyen prof. varya. bi siktirsin gitsin nolur yaa. öf. leş.

erkek olsam bir ömür kaçak hayatını göze alır askerlikten kaçardım blog. hayatta sikkoluklarda ilk 10 kesin girer.

bloooogghh. bugünn çok bir enerjiğim kalktım kendi kendime shakira dansları yapıormm evin ortasında puhahahha gülerim kendime benn.

ama blogh var ya aslında dünya bize çaktrmasa da çok adaletli. onun adaleti biraz değişk ancak herkes hata yapıp herkes cezasını da buluyor merak etme sen.

hani böyle insanlar kavga eder siz de yanlşlka bir şeklde olaya girersiniz ve sonra o insanlrın arası düzelse de siz hala 'kötü' olan olarak kalırsınız ya! evet, çok acı. ancak ben biliyordum böyle olacağını, sorun yok.

ben daha ispanya'ya gelmeden önce bizim skoll günlerimiz vardı blog'cum. en son skoll günümüzde modada bankta oturp biralarımızı yudumlarken çektiğimiz videolarımız var üstün'le. onlara bkıp bakıp kopuyorum şmdi hahah. özellike bir diyalog varki o video larda beni benden alıyor. seninle paylaşmak isterim burada:

elinin: şmdi de birandan iç bakalım.
üstün: birandaa birandaa birandaa..


bu diyaloğa toplam 2 saat gülmüşüzdür heralde ki hala gülmekteym videoları izleyp izleyp hey gidi günler..

amma iş yaptım bugn blogh. gündüz kitapçı kitapçı dolaştm yne de bulamasım rasselas'ı sonunda sipariş verdirdim adam olup geitritsinler canım aa! snra efenim markete gidip evime sebzeler etler aldm geldim evimi bir süpürdüm banyoyu temizledm yarn gelcek olan fletmeyt ime yemekler pişrdim e ben daha napayyım?
-otur ders çalış!

haklsın blogh tamam kaçtım.

bölüm nerd.ü sözlüğümü arkadaşının sandığından ben sözlüksüz kaldım sınıvın en cafcaflı bölümünü yapamadım. bravo gerizekalı.

hepimiz tanrı kaldık, kimse mutluyum demesin.

blog bugün de okula gitmedim, uyanamadım. daha doğrusu uyanıp hazırlanıp tekrar yattım. bu soğukta çıkmak, insan arasına karışmak, gündelik aktiviteleri gerçekleştirmek çok zor geldi. şu dönem bitmeden kendimi toparlasam iyi olucak, sınavlar da başlıyor. pff sıkıcı.

çok stresliyim blogh çok. sınav stresine girdim vallahi ne b.k yicemi blmiorm. kesn kalcaz bir dersten de haydi bakalm hayrlısı.

sen git kabak kesmek yerine kolunu kes uraş fırında güveçler yap ama yne de kıymeti bilinmesn. yok yok snrlenirm ben ama.

bulaşıkları yıkadm, kendim yıkandım, çamaşırları attım makinaya da makinadan garip sesler geliyor. geçiyorum önünce izliorm otistik çocuklar gibi e dönüyor çamaşırlar işte yanlış nerde!? diyorum. şmdi eti bekliyorum bir çözülsün ohh bir de yemeği pişirdik mi.. (ev karısı mode on)

herşey berbat ve ben de berbat hissediyorum. wtf?! ergenlikten çıkmadım henüz kusura bakmasın kimse.

merhaba blogh, itirazım var bu bitmeyen ev işlerine. yardımcı tutcam yanıma bana ne. ev süpür bulaşık yıka, çamaşır yıka höh. bıktım be bıktım. saçımı süpürge ettim ben, yemedim yedirdim içmedim içirdim (koca karı mode on.) haydi kaçtım.

sevgili blog sana gece gece şarkı armağan edesim geldi buyur:

Geceler zehir, geceler kara,uçasım gelir kanadım yorar
Yaralar derin seneler kadar,açılın geri
Sabah olmuş gün doğmuş,heryerimde karlar
Doymadım dönülmüş deliye,helal olsun aşk olsun,gözlerimde yaşlar
Durmadım dönülmez geriye

Geceler benim geceler bana
Unutun beni …

Şimdi uyu uyuyabilirsen,haydi eyvallah.

şu anda, içimdeki bu güç bir başka bir değişik. blog, bu gücün hep benle kalması gerek ona göre!!

almancadan nefret etmekteyim! ki ben dil seven bütün dillere saygıyla yaklaşan bir insanım. okadar nefret ediyorum ki facebookta "almancadan nefret edenler" diye grup kurasım var, düşün blog! hele ispanyolca dan sonra hiç çekilmiyor bu dil hiç..

delicesine film izlemek istiyorum. delicesine dizi izlemek istiyorum. of şu haftasonu gelsin de huzura ereyim artık ya. büt. müt umrumda değil blog. sadece huzura ermek istiyorum.

12 saat uyuyup bi de utanmasa hala devam edecek bir insanım ben de utanıoyum işte haha. uyu uyu nereye kadar, insanın arada kalkıp ders çalışması gerek değil mi? ah be İspanya amma tembelleştirdin beni sen siestafiestasiestafiesta diye.. memlekete dönüp kendimze gelmek lazm artık.

durduk yere sosyalleşmeye çalışmayı gereksiz bulurum. yeni bir ortama girmişsindir aradan bir dallama her yere davet eder, sınıfça tiyatroya gidiyoruz gelsene, halay çekecez halay başı olsana artık sen de sınıfımıza geldiğine göre bizdensin vb gibi.. iyi de ben kimseyi tanımıyorumki?! aniden ortamlarda tanıma gibi bir istek ve hevesim de yok eminim onların da beni tanımaya karşı bir hevesi yoktur. öyleyse bırakın da yavaş yavaş tanıyalım, tanışalım, sosyalleşmek istersek de sosyalleşiriz elbet. zorlama olmuyor be güzelim.

ola ki bir gün çocuk yapacam diye gelirsem; bana sıkı ve kendime getirecek bir konferans yapın, lütfen !

ben belirsizliklerden nefret ederim, her şey böyle net olsun işte. ve inceldiği yerden kopsun hepimize hayırlı uğurlu olsun.

bazen sözler kifayetsiz kalır...

(bkz: bir fenomen olarak yüksel tapıp)

bazan çok sıkılıyor, herkese gider yapmak istiyorum, bazen çok bunalıyor sadece otistik çocuklar gibi çamaşır makinası izlemek istiyorum.
ha bu arada yeni yıl var. ve 2010'un ilk postu.
yeni yıl. yeni. ne garip ya aslında hiçbir fark olmuyor. amaan. neyse.
sakin. huzurlu yılbaşı. içimdeki yılbaşı ruhu olmadan da mutlu olabilirim ben. kışkış yılbaşı ruhu. sana ihtiyacım yok hıhh. 43?! az kalmış. eksikler dolsun. sarılalım sıkısıkı.
mutlu yıllar.

1 ocak 2010. daha 31 aralık 2008 dün gibi. zaman su misali yahu. geçen seneki yılbaşında sitedeki arkdşlarla toplanmştk eğlenmştk güzeldi be ama ben çok mutsuzdm o aralar bu seneki yılbaşı kutlamam güzeldi bayaca ama sanırm ozamana göre şu an dha mutlyum genel olark. ama düün çok ağladm blog; annemlerle konştum ağladm, üstün ve körü'yle konuşp ağladm. ancaaakkk 43 gün snra evimde olacağımm ben ve kavuşacağımm onlara, heycanla bekliyorummm!!! 2010 un benden ilk götürüsü mp3üm oldu blog. dün gece kaybettm kendime bütün küfürleri sayıyorum. ama bir insanı da geri kazandım sanırım, bakalm ikibinon dha nler götürüp nelere getirecek, heycanla bekliyorum.

2010 hoşgeldin.

bu yılbaşı diğerlerine nazaran daha sakin geçti, bütün bir yılda bu huzur ve mutluluk halinin hüküm sürmesini temenni etmekteyim. amin yarabbi şükür tütütü. bu yılbaşındaki tek eksik kuşkusuz ''elinin''di. Ona da sarhoşken Oviedo'dan, ben sizi çok seviyorum nidalarıyla bağlanmak gerçekten çok hoştu doğrusu.

hep birlikte güzel bir yıl geçirmemiz dileğiyle 2010'un ilk girisini sonlandırıyorum. sağlıcakla kalın.